Υπονομεύουν το μέλλον και την ύπαρξη της Ελλάδας

Λέμε "ο πνιγμένος από τα μαλλία του πιάνεται" για να υποδηλώσουμε την απελπισία και την οδυνηρή κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει κάποιος.

Όλοι γνωρίζουμε την οδυνηρή οικονομική της χώρας. Όλοι ξέρουμε πως φτάσαμε ως εδώ και ποιοί μας οδήγησαν. Και είναι ευλογο να αναζητούνται τρόποι για να βγούμε απο αυτό το αδιέξοδο. Το να υπονομεύεις όμως την υπαρξιακή σου υπόσταση ως χώρα και ως έθνος δεν έχει προηγούμενο.

Είναι γνωστό σε όλους το πρόβλημα της υπογεννητικότητας που μαστίζει τη χώρα τα τελευταία χρόνια. Είναι γνωστό επίσης το πρόβλημα μιάς...

μικρής χώρα όπως η δική μας με τις ορδές των μεταναστών που έχουν κατακλίσει κάθε σπιθαμή γής.

Το 1980 η Ελλάδα ήταν δεύτερη σε γεννήσεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ το 1999 άγγιξε την τελευταία θέση και οι θάνατοι υπερέβησαν τις γεννήσεις.

Η συνεχής γήρανση του πληθυσμού που έχει σαν συνέπεια,το ανεπαρκές εργατικό δυναμικό και την χαμηλή αναλογία εργαζομένων προς συνταξιούχους της χώρας. Άλλη συνέπεια είναι η μικρή εσωτερική καταναλωτική αγορά και η αντίστοιχη φορολογική βάση με αποτέλεσμα μια αναιμική οικονομία. Η υπεργήρανση, οδηγεί σε μεγάλες δαπάνες για την υγεία, για τις συντάξεις και την κοινωνική πρόνοια καθώς επίσης και στην μείωση του ανθρώπινου δυναμικού των Ενόπλων δυνάμεων.

Σε μελέτες που ασχολούνται με το δημογραφικό, σε κάποια χρόνια, δηλαδή σε μία εικοσαετία, θα υπάρχουν στη χώρα μας μόνο γηρασμένοι. Ο πληθυσμός της Ελλάδος το 2025 έχει υπολογισθεί ότι θα διαμορφωθεί στα 13.5 εκατομμύρια, εκ των οποίων οι Έλληνες δεν θα ξεπερνούν τα 10 εκατομμύρια και από αυτούς το 20% θα είναι μεγαλύτεροι των 65 ετών. Στον στρατό, η απόδοση των Κλάσεων IV από το έτος 2000 (83.000 στρατεύσιμοι ) έως το έτος 2013, (53.000 στρατεύσιμοι) παρουσιάζει μία υστέρηση 30.000 στρατευσίμων, με τεράστια σημασία και ανυπολόγιστες επιπτώσεις στην άμυνα της Χώρας. Ένα άλλο συνταρακτικό γεγονός είναι ότι στη χώρα μας έχουμε 100.000 γεννήσεις ετησίως και ισάριθμες, περίπου, διακοπές κυήσεως.

Όλα αυτά τα πάρα πάνω τα λέμε για να αναδείξουμε το πρόβλημα που πρόκειται να αντιμετωπίσει η χώρα μας σε λίγα χρόνια. Η όλη κατάσταση θα επιδεινωθεί ακόμα περισσότερο με τις τελευταίες αποφάσεις για μείωση της προστασίας της πολύτεκνης οικογένειας και κατάργησης των πολυτεκνικών επιδομάτων.

Είναι αδιανόητο να εφαρμόζονται ταχτικές που αποτρέπουν τους νέους αφ΄ενός να δημιουργούν οικογένεια, αφ΄ετέρου πόσο μάλλον να αποκτούν και πολλά παιδιά.

Είναι αδιανόητο να μοιράζονται εκατομύρια ευρώ από δώ κι απο κεί και να κόβεται η ενίσχυση της οικογένειας.

Είναι αδιανόητο να πετάμε δισεκατομύρια για άχρηστα στην κυριολεξία υποβρύχια, που ούτε σαν δώρο δεν θάπρεπε να τα πάρουμε ως επικίνδυνα και για τις ζωές των στρατιωτών αλλά και για την ασφάλεια της Ελλάδας. Αντί αυτό να χρησιμοποιηθεί σαν "όπλο" πίεσης.

Δυστυχώς ακόμα και σήμερα, κάτω από αυτές τις συνθήκες, φαίνεται να μην υπάρχει προοπτική για το μέλλον.

Είναι γεγονός οτι μετά τον Β' παγκ΄. πόλεμο υπήρξε αύξηση του πληθυσμού, μιά αύξηση που θά ΄πρεπε να έχουμε σήμερα. Αντίθετα, οι δεκαετίες ευημερίας που ακολούθησαν συνοδεύτηκαν από μία προοδευτική μείωση της γεννητικότητας. Εδώ θα πρέπει να υπενθυμίσουμε, ότι ο συντελεστής γεννητικότητας θα πρέπει να είναι μεγαλύτερος από 2,1 σε μια κοινωνία που θέλει να ευημερεί και να αναπτύσσεται.

Τις καθ' υπόδειξη και επιβολή πολιτικές πρακτικές που ακολουθούνται σήμερα μόνο σε ολοκληρωτικά καθεστώτα μπορεί κανείς να τις συναντήσει. Τέτοιου είδους πολιτικές που εφαρμόζονται χωρίς σχεδιασμό αποσπασματικά και χωρίς προοπτική για ένα καλύτερο μέλλον, μόνο αποτυχημένες μπορεί να είναι.